Varanlar

VARANGİLLER» (Varanidae)  uzunlukları 2-3 metre arasında oynayan ve kuvvet bakımından küçük timsahlardan geri kalmayan Eski Dünyanın bir dev kertenkele ailesidir. Onlara Tamamı için linke tıklayın" href="http://ansiklopedi.bibilgi.com/Afrika">Afrikanın, Tamamı için linke tıklayın" href="http://...

VARANGİLLER» (Varanidae)  uzunlukları 2-3 metre arasında oynayan ve kuvvet bakımından küçük timsahlardan geri kalmayan Eski Dünyanın bir dev kertenkele ailesidir. Onlara Afrikanın, Asyanın, Avustralyanın ve Malezyanın bütün sıcak kısımlarında rastlanılır. Kimi sırf karada yaşar, kimi suya da girer. Buna göre de balık, amfibyum, yılan kertenkele, kuş ve memeli gibi çeşitli avlarla beslenirler. Bilhassa yumurtayı çok sever, bunları ustalıkla ağızlarına attıktan sonra ezip içindekini yutarlar. Bir Hindistan varanı bir defada 60 fare, 4 kobay, 6 yumurta ve 5 kilo sığır eti yemiştir.
Bütün varanların ortak bir özelliği, kaidesindeki bir kının içine çekilebildiği için yılanlarınkini hatırlatan çok uzun ve çatallı bir dildir. Bu en hassas duygu organı böylece, varan karnını doyururken kendisini incitebilecek sert maddelerden korunmuş olur.
Varanın pulları, ince ve yuvarlak pullarla sivri tanelerden meydana gelir. Yalnız karnı iri pullarla kaplıdır. İncelmiş bir boynun ueundaki çok oynak kafası her yöne döndürülebilir.Uzun kuyruğu, türün kara veya su hayvanı oluşuna göre yuvarlak, ya da yassılmıştır. Şekli ne olursa olsun bu kuyruk, varanların kendilerini rahatsız edenleri kaçırmak için sağa, sola şaklattıkları güçlü bir silâhtır. Varanlar esasen kendilerini savunmak için dişlerinden çok kuyruklarından yararlanırlar.
«Çöl varanı» (Varanus griseus), Büyük Sahranın, Arabistanın ve Kuzey Hindistana kadar Güney Batı Asyanın kurak kısımlarında yaşayan biricik varandır. Kuyruğu yuvarlanmıştır, grimsi sarı rengi ise kumlarda göze gözükmemesi için en uygun tondur. Uzunluğu 130 santimi geçmez. Tuaregler ona «dayı» gözüyle bakıp saygı duyar, bundan dolayı da, gölün başka bedevilerinden farklı olarak etini yemezler.
«Nil  varanı»   (Vsranus   niloticus) daha iri oluşu (200 santim uzunluğunda   olabilir),   san   lekeli   esmer rengi ve  bilhassa  kendisi  için  bir yüzme organı olan çok basılmış ve taraklı kuyruğuyle  çöl  varanından ayrılır, Afrika akarsularında ve bilhassa  Nilîn  yukarı  kollarında  yaşar ve kanallarla sulandırılmış tarlalarda   gezintilere   çıkar.   Ağzıyle burun deliklerini hiç su sızdırmayacak şekilde kapayabilmesi sayesinde saatlerce  su  altında kalabilir. Eski Mısır anıtlarında resmi çok görülür. Çinin    güneyinin,    Birmanyanın, Seylânın, Malakka yarımadasının ve «Malezya    adaları    kabara - goyası» (Varanus saltator), 2-3 metre uzunluğundadır. Bu türün karada olduğu kadar, suda, ya da dalların arasında da keyfi yerindedir. Basılmış kuyruğu kolaylıkla yüzmesine, hatta denizde kıyıdan kilometrelerce  açılabilmesine  imkân  verir.  Aynı  günün   içinde   yengeçlerle,   kuşlarla, yumuşakçalarla  ve  sincaplarla  beslenebilir. Leşlere bile tenezzül eder. Siyamın bazı kavimleri, onu, gelenekleri   gereğince   gömmeden   önce ağaçların  üzerinde   teşhir   ettikleri ölülerini yemekle suçlandırırlar. Seylânda  yağının  bazı  cilt  hastalıklarına iyi geldiği sanılır. Birmanyada eti ve tavuk yumurtası iriliğindeki yumurtaları yenir.
Kabara, esaret hayatında vahşî ve saldırgan davranışlarını çabuk unutur, fakat serbest kalır kalmaz yine eski huylarına döner.

İlgili Olabilecek Başlıklar:

• Varanlar