Bir zamanlar Doğu’da, pirinç yenen ülkelerde yaygın olan bir vitamin eksikliği hastalığıydı. “Islak” ve “kuru” olmak üzere, başlıca iki tipi vardır. Islak tipte, kalp kası gevşemekte ve hastada zafiyet ve ödem (dokulara fazla su sızmasından ötürü, bacaklar ve karında meydana gelen şişlikler) ortaya çıkmaktadır. Kuru tipte ise, başlıca yıkım, organlara giden sinirlerde olup, hastada yürüme bozuklukları ortaya çıkar. Beri-beri, B1 vitamini (thiamine) eksikliğine bağlıdır ve vitaminin kaynağı olan kabuk bölümü çıkarılmış pirinç yiyenlerde görülmekteydi. Ayrıca, aşırı içki içen ve gastriti olan kişilerde de, hem vitamin emilimi bozulmakta, hem de iştah kesildiğinden, gerekli vitamin alınamamaktadır. Bu eksiklik, İkinci Dünya Savaşı’nın Japon esir kamplarında çok görülmekteydi.

Tedavi: Thiamin vermektir ve etkisi yüzde yüzdür. B1 vitamine vücudun gereksinimi yaklaşık günde 1,5 mg’dır. Bu vitamin, bütün yaşayan hücrelerde ve bundan ötürü, çoğunluk doğal yiyeceklerde bulunur.